|
|
 |
|
|
Geschiedenis Federatie Nederlandse Zionisten |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Zion, gebruikt als synoniem voor Jeruzalem en Eretz Jisraeel, vormt de basis van het woord ‘Zionisme’. En een definitie van het woord Zionisme zegt dat dit het diepe verlangen uitdrukt van alle Joden in de wereld voor hun eigen Land, Zion het land van Isra?l.
De aspiratie om terug te keren naar het eigen land werd voor het eerst door Joden tot uitdrukking gebracht tijdens de Babylonische ballingschap ongeveer 2.500 jaren geleden.
Een hoop die later werkelijkheid is geworden en terug te lezen is in Psalm 137:1
"Aan de rivieren van Babylon
daar zaten wij en weenden
denkend aan Tsion". |
Een lange historie
| |
De gedachte achter het Zionisme is gebaseerd op een lange relatie tussen het Joodse Volk en haar land, een relatie die meer dan 4.000 jaar geleden begonnen is toen Awraham zich vestigde in Kena’an.
Het verblijf daar is niet altijd ‘rozengeur en maneschijn’ geweest. Zo verloor de kleine groep overgebleven Joden, na de verwoesting van de Tweede Tempel, onder de sociale en economische discriminatie van Arabische wetgeving, vrijwel iedere vorm van organisatie en religie.
Deze kleine groep achtergeblevenen handhaafde zich gedurende enkele eeuwen gelukkig wel en af en toe werden de blijvers aangevuld met Joden uit de Diaspora, op de vlucht uit het land, waar ze niet meer welkom waren, naar het -in hun ogen- wel veilige land.
Tussen 1191 en 1198 gingen de eerste Joden uit Noord-Afrika op Alija.
In de 15e eeuw volgden druppelsgewijs de Joden die voor de Spaanse Inquisitie het land verlieten.
Grote pogroms in het Russische Rijk en de andere Oost-Europese landen brachten in de 18e en de eerste helft van de 19e eeuw duizenden naar het beloofde land en daarmee ontstonden de eerste grote Zionistische immigratiegolven die tot in de 20ste eeuw zouden voortduren. |
Antisemitisme
| |
De eerste vorm van een Zionistisch Verbond begon in een wereld, ook een Joodse wereld, die nog niets wilde weten van enige vorm van Zionisme. Pas na Herzls Der Judenstaat, Versuch einer modernen L?sung der Judenfrage en het Eerste Zionistencongres in Bazel (1897) kreeg dit zijn eerste offici?le vorm. Het Programma van Bazel formuleerde het als volgt: ”het streven naar een publiekrechtelijk gewaarborgde eigen woonplaats voor het Joodse Volk in Palestina”.
Het Zionisme is een antwoord op antisemitisme in de gehele wereld.
In Nederland was de voedingsbodem ervoor aanvankelijk niet groot: het antisemitisme was er in vergelijking met andere Europese landen zwak, de joodse bevolkingsgroep was van oudsher stevig gevestigd en niet bedreigd en assimilerende en integrerende tendensen overheersten sterk. |
Oprichting NZB
| |
In 1899 werd in ons land de Nederlandse Zionisten Bond opgericht. Het ledental van de NZB bleef beperkt, maar onder de invloed van de gebeurtenissen in Duitsland in de jaren dertig van de vorige eeuw nam het toe. Er waren van meet af aan sterke krachten in Nederland die zich tegen het Zionisme keerden. Allereerst in orthodoxe kring, waar men niet alleen om religieuze reden sterk tegen het Zionisme gekant was (de joodse nationale staat mocht pas gevestigd worden na de komst van de Messias), maar ook omdat het sterk geseculariseerde karakter ervan een steen des aanstoots was. |
Organisaties
| |
In liberale en socialistische kring vond het Zionisme aanvankelijk evenmin een warm onthaal. Voor Joodse socialisten, op weg naar een rechtvaardige internationale wereld, was assimilatie vanzelfsprekend. Socialisme en assimilatie konden, meenden zij, een eind maken aan antisemitisme. Zionisten geloofden niet dat antisemitisme kon worden uitgebannen en wilden het joods zelfbewustzijn versterken door middel van een eigen joodse staat. Allengs vormden zich, binnen de verschillende godsdienstige en politieke stromingen, groepen die v??r het Zionisme waren en die vanwege hun politieke stellingname vaak fel binnen de eigen geledingen werden bekritiseerd.
Zo ontstond in 1909 in orthodoxe kring de zionistische Mizrachi, terwijl de socialistische zionisten Poal? Zion in 1933 oprichten. Eind 1979 werd ARZA opgericht, de liberaal-zionistische organisatie. En tegen het einde van de vorige eeuw (1992) formeerden Nederlandse aanhangers van de Isra?lische Likoedpartij een eigen afdeling die actief binnen de Nederlandse Zionistische beweging mee ging doen.
Met de oprichting van de Staat Isra?l was in feite gerealiseerd wat in het Programma van Bazel was geformuleerd: de publiekrechtelijk gewaarborgde woonplaats voor het Joodse Volk in Palestina, zij het dat de staat uiterst kwetsbaar was en de steun van de Zionisten hard nodig had.
Hoe het ideologische kader zich vernieuwde, blijkt uit de vervanging van het Programma van Bazel door het Programma van Jeruzalem in 1951: de consolidatie van de Staat Isra?l, opvang van immigranten, bevordering van eenheid van het Joodse Volk. |
De FNZ
| |
De NZB ondertussen voerde al die jaren een zware strijd om het bestaan en koos, net zoals in de meeste aangesloten landen het geval was, in 1992 voor een federatieve structuur, een nationale koepel die plaats bood aan alle Zionistische organisaties en de naam werd gewijzigd in: Federatie van Nederlandse Zionisten, de FNZ.
De Federatie Nederlandse Zionisten blijft zich inzetten voor de bewaking van deze Zionistische vorm, al komen daar in deze dagen ook onderwerpen bij als: strijd tegen antisemitisme en fascisme, de gevaren die het gehele Joodse volk bedreigen en de groeiende kloof tussen Isra?l en de diaspora.
In ons land is de FNZ de overkoepelende organisatie van alle Joodse Zionistische organisaties, ongeacht hun overige en/of religieuze stellingname. Zo zijn Likoed en Poal? Zion de niet-religieuze leden van FNZ, vertegenwoordigt Mizrachi het orthodox-religieuze zionisme en ARZA het liberaalreligieuze zionisme. De jeugd is ruim vertegenwoordigd in de FNZ: Netzer, Bn? Akiwa, Ijar en Haboniem maken deel uit van het bestuur van de FNZ. | |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|